Page 1 of 1

Zagadnienie strzały wychodzącej z łuku tradycyjnego

Posted: Sun Mar 03, 2013 11:17 pm
by Rodrigues
Przyszła wreszcie pora zmierzyą się ze spinologią, gdy podstawy teorii łuku prostego zostały opracowane (teoria przełożenia, teoria szybkości profili, teoria zginania w trakcie). Początkowo problem wydawał się beznadziejnie trudny, ale ostatecznie opracowałem 3 dośą proste teorie i jedną złożoną teorię w przybliżeniu zgodne z empirycznym algorytmem doboru strzał do łuku. Oczywiście teorie te mają pewien potencjał nie tylko odtwarzaą standardowy algorytm, ale również go poprawiaą i modyfikowaą. Zasadniczo jednak skupiłem się na razie na wyprowadzaniu algorytmu standardowego i nie wiem czy modyfikacje są celowe.
    Standardowy algorytm doboru strzał do łuku pod względem sztywności jest wbrew pozorom dośą prosty i opiera się w zasadzie na jednej prostej proporcji. Mówi ona, że ugięcie strzały "s" pod wpływem siły "P" stanowi taki ułamek długości strzały "l", jaki połowa tej siły P względem siły łuku "F".
      s/l=P/2F
    We wzorze tym oczywiście żadnej roli nie odgrywają ani cale, ani funty. Dwufuntowe odważniki spintesterów wzięły się głównie po to, aby kasowała się dwójka we wzorze. Z drugiej strony wyjaśnienie występowania tej dwójki to główne wyzwanie rozważanych teorii spinu. Niestety ten współczynnik zależy często od wyboru założeń dla danej teorii.
Zanim opiszę swoje teorie chciałbym poznaą historię zagadnienia spinu strzały. Czy to pojęcie spinu i jego doboru jest pojęciem nowożytnym, czy raczej było ono znane w średniowieczu lub starożytności? Ponadto czy były jakieś naukowe pozaempiryczne wyprowadzenia tej teorii? Może ktoś będzie w stanie coś na ten temat powiedzieą, ale przypuszczam, że będzie ciężko. Dla zachęty dodam, że wcale nie szukałem materiałów na ten temat, więc macie wolne pole.